Novastar

About Novastar

Een debuutplaat die in haar ont-
staan twee eeuwen overspant (in
de eerste eeuw werd de popmuziek
uitgevonden, in de volgende dient
ze dringend opnieuw uitgevonden te
worden) en desondanks fonkelnieuw
klinkt, het is weinigen gegeven.

Met ‘Novastar’, de titelloze plaat van de gelijknamige groep rond zanger-gitarist en tekstschrijver Joost Zweegers, wordt bewezen dat het lange wachten de moeite waard bleek. Novastar won in 1996 overtuigend HUMO’s RockRally met songs waaruit toen al diep respect voor de popsong sprak : ‘Ten Eleven’ (verschenen op de bijbehorende RR-liveplaat) was groots en deed méér vermoeden, en ook de in oktober ‘99 verschenen single ‘Wrong’ - meteen goed voor een hit in België en Nederland - toonde aan dat Zweegers behoorlijk wat in de vingers en in het strottenhoofd heeft. Liefde voor de lovesong en een rijpe stem, met name.

En nu is er meer. De debuut cd ‘Novastar’ - geproduceerd door popmeister Wouter Van Belle en in New York geremixed door oude klasbak en onbetwistbare hit-specialist John Luongo - bevat tien nummers die even opmerkelijk als waardevol zijn. Geen vrijblijvende albumvullers. Wel stuk voor stuk composities met een verhaal en een melodie, geschreven en gezongen door een opmerkelijk karakter.

Het opsommen van invloeden is in het geval van Joost Zweegers per definitie onvolledig : de rode draad in ‘s mans muzikale geest heet immers kwaliteit. Zoals die bijvoorbeeld geleverd werd door The Beatles, The Waterboys, Crowded House, Roxy Music, Neil Young, Style Council, Bowie of U2 en The Police. « Al die groepen en songschrijvers zitten vast wel érgens in mijn muziek. Vooral de Britten » zegt Joost. « Allemaal en tegelijkertijd ook helemaal niet. Al die dingen zijn er altijd al geweest, half mijn leven lang al. Veel radio geluisterd, hé. Ik bedoel maar : niemand zal nu nog horen dat ‘Wrong’ geschreven is nadat ik voor de eerste keer in de auto ‘Een Heel Klein Beetje Oorlog’ van Noordkaap hoorde. Wat bezwaarlijk Britisch kan genoemd worden. »

Op ‘Novastar’ vertaalt die brede achtergrond zich in songs die zich diep in de muzikale cortex graven. Sommige doen dat onmiddellijk (zoals de nieuwe single ‘The Best Is Yet To Come’, ‘Wrong’, of het tragische, traagstromende ‘Millersan’), sommige met een vertraging die weggelegd is voor de wérkelijk sterke platen : het epische ‘Caramia’ is zo’n nummer - iemand met enige allure moet er dringend een film rond bedenken. En dat ie dan meteen ook ‘Moreau’ en ‘Do Run’ op de score zet, twee songs die een lange generiek waardig zijn.

Het rond piano en drums opgebouwde ‘Lost And Blown Away’ mag zonder verdere discussie uitgroeien tot een klassieker binnen de Belgische popmuziek en verdient erkenning ver buiten de landsgrenzen - een ambitie die voor Zweegers overigens even vanzelfsprekend als logisch is. En als Novastar hitsig tekeer gaat (zoals op ‘Smooth Flavours’, ‘Carelessly Dating’ - bestaat er zoiets als De Mooiste Songtitel Van Het Jaar ?), dan gebeurt dat beheerst en met veel ontzag voor melodie en structuur.

Op ‘Novastar’ wordt duidelijk dat zelfs anno 2000 popmuziek nog steeds kan vertrekken vanuit die ene, eerlijke overtuiging die Joost Zweegers met zich meedraagt : « Als je met je stem en met een gitaar mensen kan ráken, dan is er toch niks mooiers, of wel dan ? »

WM 05/2000

Click on the 'V' to enlarge the text

Webdesign By Lenoren (Belgie)